Zawartość wilgoć ma wpływ na możliwość przetwarzania, okres przechowywania, użyteczność oraz jakość wielu produktów, takich jak chociażby substancje farmaceutyczne, plastiki oraz produkty żywnościowe. Informacje o zawartości wilgoci i jej monitorowanie są zatem kluczowymi zagadnieniami. Większość substancji posiada optymalny poziom zawartości wilgoci, przy którym uzyskuje się najlepsze parametry przebiegu procesu przetwórczego, co pozwala uzyskać najwyższą możliwą jakość produktu.

Zawartość wilgoci ma poza tym wpływ na cenę. W odniesieniu do niektórych produktów istnieją wymagania przepisów prawnych określające maksymalną dopuszczalną zawartość wilgoci (np. określona w krajowym systemie prawnym dotyczącym żywności).

Oznacza to, że w handlu i przemyśle istnieje potrzeba określania poziomów zawartości wilgoci. Oznaczanie zawartości wilgoci należy przeprowadzać wiarygodnie oraz wystarczająco szybko, aby mieć możliwość odpowiednio wczesnej ingerencji w przebiegający proces, unikając w ten sposób zbędnych przerw w produkcji.

Jednym z szybkich i dokładnych sposobów oznaczania zawartości wilgoci jest pomiar termograwimetryczny wykonywany przy pomocy halogenowego analizatora wilgoci (wagosuszarki). Próbka po zważeniu ogrzewa się przy pomocy promiennika podczerwieni (lampy halogenowej). Strata masy jest rejestrowana w sposób ciągły. Proces suszenia jest przerywany w momencie, gdy ustalone kryterium osiąga zdefiniowaną wartość. Zawartość wilgoci jest obliczana z różnicy mas próbki w momencie rozpoczęcia suszenia i po jego zakończeniu (patrz zasada pomiaru ).

W trakcie trwającego pomiaru termograwimetrycznego nie można jednoznacznie powiązać straty masy wyłącznie z utratą wody, ponieważ podczas podgrzewania oprócz wody mogą odparowywać również inne substancje. To właśnie z tych względów mówimy o zawartości wilgoci, posługując się metodami termograwimetrycznymi (patrz Definicje).

Precyzja połączona z dużą szybkością

Rozwiązania dla przemysłu

Baza metod

Oznaczanie zawartości wilgoci - przewodnik